Yöneticilik açısından yaratıcılık ve önderlik arasındaki ilişkiler, çevrelerinde yaratıcı ve önder yöneticiler olarak tanınmış yöneticilerin düşünce ve davranış şekillerini belirlemeyi amaçlayan ve sonuçları yayımlanmış bir araştırmada ölçeklenmiş bir biçimde ortaya konmaktadır.(*) Bu araştırmanın sonuçları bilimde ve çocukta yaratıcılığı inceleyen araştırmalarla ile yüksek derecede bir tutarlılık sergilemektedir.

Levinson ölçeğine göre, bir yaratıcı-önder yöneticiyi karakterize eden özelliklerden en belirginleri aşağıdaki gibi özetlenebilir.

• Otoriteye saygılıdır ve otorite sahipleri ile iyi anlaşır.
• Önderlik rolünü kaybettiğini düşünmeden kendisinden daha bilgili ve uzman kişilere geçici üstünlik tanıyabilir.
• Başkalarından gelebilecek bilgi ve eleştiri ve işbirliğine açıktır.

Enerji ve Dayanıklılık :

• Zihin ve beden olarak sürekli ve yüksek düzeyde bir enerjiye sahiptir.
• Her zaman iş için istekli ve hazır durumdadır.
• Gerilim yartabilecek herhangi bir şeyden çekinmez ve beklenmedik aksilikler canını sıkmaz.

Her yönetim sistemi kendini oluştuarn elemanlar üzerinde çeşitli baskı yaratır. Sistemin örgütsel koordinasyon sorumluluklarından kaynaklanan bu baskılar yöneticiler için dahi söz konusudur. Yönetim sisteminin bürokratik yapıda olamsı halinde baskılar daha açık ve belirgin hale gelebilir. Yaratıcılık bir anlamda kalıplaşmış ve katılaşmış şemalara karşı direnme yeni olmaşıklar arama eğilimi olduğundan bu arayışlar örgüt içindeki çoğunluk ve üstler tarafından tedirginlik ve direnişle karşılaşabilir. Bu tür davranışlar genel olarak şunlardır.

• Kişisel uyuşma zorlanır. Normlardan sapanlar kınanır. Yenilikçi eğilimlere karşı gelenekçi normların önemi abartılır.
• Amirler otoriter bir görünüme bürünerek astlarının egolarını önemsiz fonksiyonlar gerçekleştirdiklerini vurgulayacak bir uslup takınırlar.
• Basit ve pratik başarılar önemsenir. Bu tür başarıların peşinde olmayanlar kınanır.
• Elemanların güven ve düzen arama eğilimleri desteklenir. Belirsizlik durumlarının yaratabileceği riskler abartılır.
• Özgün ve aykırı kişiliklere karşı kayıtsız ve aksi davranılır.

Buna karşı bir yaratıcı-önder yönetici, yönetim sisteminde bulunan gizli ve açık yaratıcıları olumlu bir şekilde geliştirebilmek için :

• Araştırıcılığı ve yenilikçiliği teşvik etmeli.
• Araştırmacılık ve yenilikçilikten doğacak olan risk ve sorumlulukları paylaşabileceği ve sahip çıkabileceği görünümünü vermeli.
• Tartışma ve eleştiri yöneltme kararları açık tutulmalı.
• İyi bir dinleyici olmalı.
• Başarısız ve hatalı denemelerde durumunu yumuşatacak tavırlar alabilmeli.
• Elemanlarını, merak ve ilgilerini kaydırmaya teşvik etmeli.
• Elemenalarını kendilerini değerlendirmeye ve kendilerine karşı gerçekçi olmaya sürüklemeli.
• Elemanlarının hayal kırıklıklarını aşabilmesini sağlayabilmeli.
• Başarısızlık ve hayal kırıklığı durumlarında gerginliği azaltacak bir yaklaşıma sahip olmalıdır.

Burada hemen vurgulamalıyız ki yaratıcılığın engellenmesine yol açan kusurların çok az bir kısmı, yöneticilere ve yönetim sistemine aittir. Yaratıcılık kişinin kendi kişilik yapısından kaynaklanan bir özellik olduğundan, çevre tarafından geliştirilebildiği halde çok az bir şekilde engellenebilir. Yaratıcılık bir anlamda kişinin çevrenin olumsuz etkilerine direnebilme ve onları aşabilme kapasitesi olarak da düşünülebilir. Paradoksal gibi görünsede başka bir yönetim sistemi gerçek yaratıcı - önder kişinin kapasitelerini uygun bir şekilde yoğunlaştırıp reorganize ederek yaratıcılığını gerçekleştirebileceği bir ortam sağlayabilir.