eylemban2.jpg (1802 bytes)

Etkin Yönetim Liderlik Eğitim Merkezi

Yeni Rekabet Stratejileri ve Türk Sanayisi

Prof. Dr. İbrahim KAVRAKOĞLU - Dr. Süleyman GEDİK - Dr. Melike BALKIR

RAPOR - TÜSİAD - Temmuz.2002

173 II. KISIM 4. BÖLÜM - BİRLİKTE REKABET (Rapor için Tıklayınız)
  Yazarlar bu bölümde Rekabetçi Üstünlük Stratejilerinin en önemli çekirdek bileşeni olan teknolojik bilginin üretilmesi ve üretime katılması sürecini irdelemekte, doğru değerlendirme ve uyarılar yapmakta fakat bu konuda sanayinin göreceli ilgisiz ve kayıtsız yaklaşımını eleştirmekten kaçınmaktadırlar.

Ayrıca güçlü bir sinerji ve rekabet üstünlüğü yaratan KEIRETSU, MATRIKS ve NETWORK örgüt yapıların oluşturulması ve etkin yönetimi bu bölümde incelenmeli idi.

 

Rapor Modülleri

Değerleme

175 1. İşbirliği Giderek Artan Önemi  
177 2. İhtisas Sanayi Öbekleri (Industrial Clusters) Rapor Türkiye'de yaygın bir şekilde uygulanan bir yaklaşımı öneriyor. Tekstil, deri, cam, porselen, otomotiv alanlarında bu tür öbekleşmeler yoğun bir şekilde uygulanıyor. Sanayi öbekleşmesinin optimize edilmesi gereğinden söz ediyor fakat bu optinmizasyonun hangi kısıtlar ve hangi kriterlere göre nasıl yapılabileceği konusunda bir öneri yok. Bixde KOÇ, SABANCI ve bir çok diğer holding kuruluşun benimsediği, Japon tipi KEIRETSU örgütlenme modellerine yazarlar hiç değinmiyor.
181 3. Sanayi-Üniversite İşbirliği Sanayi-Üniversite işbirliği rekabet stratejileri içinde en önemli faktörlerden biri. Sanayi için bir anlamda maliyetsiz düşünce ve teknoloji üretim merkezşeri olan üniversitelerden bu kadar az yaralanılmasının mantığını anlamak güç. Bu alanda sanayi bir kere daha düşünce ve yaratıcılığa, teknoloji üretimine değer vermeğe teşvik edimeli ve bu alanda gösterilen yetersizlik kınanmalıdır. Türkişye için stratejik bir aktif olan bilig ve beceri birikimini kimsenim küçümseme ve kayıtsız kalma gibi bir lüksü olmamalıdır. Belik de sadece bu konuda bir rapor hazırlanmalı ve hangi değerlerin israf edildiği gözler önüne serilmelidir.
186 4. Teknoparklar Teknoparklar Üniversite ve sanayi arasındaki potansiyel ilşbirliklerinin kesişim noktası olarak giderek artan bir önem kazanmaktadır. Devlet bu alana da yatırım yapmaktan sakınmamıştır. Bundan sonra görev bu olanağı en iyi değerlendirmek için sanayinin girişimci ve pragmatik yeteneklerinin öne çıkmasıdır. Bilgi ve becerilerine güvenildiği zaman Türk bilim adamları ve uzmanlarının aşamıyacağı bir sorun olmadığına inanayoruz. Kendisine sunulan bu olanaktan en iyi yaralanmak sanayinin sorunu ve aynı zamanda girişimci kapasitesinin bir testidir.
EYLEM TEMMUZ.2002