1990 lı yıllar geleneksel ve bilimsel yönetim yaklaşımlarına alternatif olduğu ve daha üstün performans sağladığı ileri sürülen ve genellikle "kalite" sözcüğü etrafında geliştirilen yeni tekniklerin doğmasına ve bunların oldukça ilgi görmesine sahne oldu. Avrupa Birliğinin, genişleyen pazarını Japon ve Amerikan rekabetine karşı Gümrük Dışı Engelleme (Non-Tariff Barrier) teknikleri ile koruma amacı ile yarattığı ISO 9000 Kalite Güvence Sistemi Standartları uygulaması ve Amerikan elektronik ve otomotiv sektörlerinin Japon rekabeti karşısında inanılmaz çöküşünü engellemek için alternatifler arama çabası, bu tekniklerin yaygın bir ilgi görmesinde oldukça etkili oldu.

II. Dünya Savaşından Kalma Bir Yönetim Anlayışı

Toplam Kalite Yönetimi (Total Quality Management) olarak bilinen bu teknikler II. Dünya Savaşı deneyimlerinden kaynaklandıkları halde modern ve etkili yönetim teknikleri olarak sunuldu ve yüz yılı aşan bir tarihi ve birikimi olan "Bilimsel İşletmecilik" (Scientific Management) bütün başarısızlıkların kaynağı gibi gösterilmeye çalışıldı. "Kalite" sözcüğünün olumlu semantik etkisi ile bazı pratik reçeteler ve liderlik felsefesi   birleştirilerek kuruluşların stratejik sorunlarına çözüm sağlanabileceği ve bunun en gelişmiş yaklaşım olduğu ileri sürülmektedir. "Kalite" ile uğraşmanın yarattığı "Kaliteli İmaj" ve bu alanda yaratılan ödüller bir çok kuruluşun bu yaklaşıma ilgi göstermesini sağladı.

Toplam Kalite Yönetimi (TKY) yaklaşımı temel olarak; bir "yönetim modeli" olmayıp "yönetim stili" olan müşteri odaklılığı, toplam katılımı, yönetimde liderliği, sürekli gelişmeyi, sürekli eğitim ve öğrenmeyi önermekte ve "kalite" kavramını müşteri beklentilerini karşılamak ve müşteri memnunluğunu esas almak olarak tanımlamaktadır. Bilimsel yönetimin temel kavramları ve gelişmeleri konusunda bilgisi olmayan kuruluşlar, aslında günümüze kadar bir çok kuruluş tarafından ismi konmadan uygulanmış olan bu "yönetim stili" ni yeni bir yaklaşım olarak beniseyerek uygulamaya çalıştılar.

İddialı Fakat Yetersiz Bir Yönetim Stili

TKY tekniklerinin uygulamada bazı başarıları fakat genellikle başarısızlıkları gözlendi. Bu teknikleri uygulayan kuruluşların büyük çoğunluğu bekledikleri gelişmeleri sağlayamadıklarını veya çok az sağlayabildiklerini belirttiler. Çok az bir kuruluşta gerçek anlamda karlılık ve verimlilik artışı gözlenebildi. TKY tekniği savunucuları başarısızlık örneklerini, tepe yönetimin işi yeteri kadar sıkı tutmadığına ve başarının uzun bir dönemde beklenmesi gerektiğine bağladılar.

EYLEM olarak gözlemlerimiz, "Kalite" sözcüğünün kişi ve kuruluşları etkilemede olağanüstü bir gücü olduğunu ve "Kalite" ile uğraşıyor olmanın reorganizasyon projelerine katılım sağlamada olumlu bir etkisi olduğunu ortaya koymaktadır. Bu sitede TKY ile ilgili savunan ve karşı olan görüş ve uygulamalar değerlendirilecek ve kuruluşlara rekabetçi ortamlarda stratejik üstünlük sağlayan gerçek yaklaşımların ortaya çıkması amaçlanacaktır.